۸۵درصد سبد معیشت کارگران صرف مسکن می‌شود

به گزارش اقتصاد معاصر؛ حمیدرضا امام‌قلی‌تبار، بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران با اشاره به شرایط اقتصادی اخیر اظهار داشت: بعد از جنگ ۱۲ روزه رکودی در بازار حاکم شد که به سمت رکود تورمی پیش رفت. رکود تورمی یعنی تقاضا برای کالا و خدمات وجود ندارد، اما چون هزینه‌های کالا و خدمات در بازار افزایش می‌یابد، خود به خود باعث افزایش قیمت فروش می‌شود. در عین حال تقاضا در بازار کم می‌شود و عملاً خریدی در حوزه کالا و خدمات رخ نمی‌دهد. این شرایط چالش‌های زیادی را ایجاد کرده است.

وی گفت: وقتی فروش کم شود، زمزمه‌های کمبود نقدینگی برای کارآفرینان و کارفرمایان شنیده می‌شود و به‌تدریج زمزمه‌های افزایش حقوق معوقه پیش می‌آید. از سوی دیگر، کارفرمایان توانایی پرداخت حق بیمه را ندارند که این موضوع چالش‌های زیادی برای سازمان تأمین اجتماعی ایجاد می‌کند. سازمان تأمین اجتماعی منافعش را از محل ۳۰ درصد سهم کارفرما و کارگر تأمین می‌کند و وقتی پرداخت‌ها دچار مشکل شود، خدمات درمانی کارگران معلق می‌ماند و این مسئله هزینه‌های زندگی کارگران را افزایش می‌دهد.

امام‌قلی‌تبار ادامه داد: اکثر واحد‌های تولیدی با کمبود فروش، دچار مشکلاتی مانند برگشت چک می‌شوند. در این شرایط حساب‌های بانکی اعضای هیأت مدیره و شرکت‌ها بسته می‌شود. از دیگر چالش‌های جدی کسب‌وکار نیز مسائل مالیاتی است که برای تولیدکنندگان و کارآفرینان مشکلات مضاعفی ایجاد کرده است. اگر در گذشته ۸۰ درصد دغدغه کارگران امنیت شغلی و ۲۰ درصد معیشت بود، در حال حاضر با شرایط بازار کار، دغدغه امنیت شغلی کارگران به ۹۵ درصد رسیده است. یعنی کارگر صبح که بیدار می‌شود اطمینانی ندارد که محیط کاری‌اش همچنان فعال باشد. این شرایط موجب دلسردی کارگران شده و بهره‌وری لازم را نیز کاهش می‌دهد.

بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران افزود: علاوه بر اینکه جنگ اثراتی را بر نیروی کار گذاشته، عواملی از قبل بر فضای کسب‌وکار تأثیر داشته است. عواملی مانند ناترازی انرژی موجب شده آن دسته از افرادی که قصد سرمایه‌گذاری داشتند دلسرد شوند و این موضوع به کاهش اشتغال منجر شده است.

وی خاطرنشان کرد: در کشور‌های صنعتی حقوق نیروی کار به راحتی سبد معیشت کارگران را تأمین می‌کند، اما در کشور ما چنین نیست. حقوقی که نیروی کار دریافت می‌کند، تأمین‌کننده سبد معیشت او نیست. کارگران مصرف‌کننده نهایی کالا‌ها و خدمات هستند و تعیین دستمزد منطقی توسط دولت تنها راه ایجاد تقاضای خرید و رشد تولید است. پایین نگه داشتن دستمزد باعث رکود تورمی می‌شود و اگر دستمزد کارگران افزایش یابد، تقاضای خرید در جامعه بالا می‌رود و این امر به افزایش تولید و رشد اقتصادی کمک خواهد کرد.

امام‌قلی‌تبار ارائه سبد کالا به جامعه کارگری را یک «تسکین موقت» خواند و تصریح کرد: این اقدام نمی‌تواند چاره کار باشد. افزایش قدرت خرید کارگران بهترین راه برای رونق تولید است. اگر ۵۰ درصد جامعه کارگری صاحب مسکن باشند، به معنای داشتن مسکن کامل نیست. عمده این افراد بد مسکن هستند و امکانات رفاهی و تأسیساتی کافی ندارند. در مقابل، ۵۰ درصد دیگر مستأجرند و مشکلات جدی‌تری دارند.

بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور با اشاره به اینکه مدت‌زمان انتظار کارگران برای خرید خانه بیش از ۳۰ سال است، گفت: بین ۷۰ تا ۸۵ درصد سبد معیشت کارگران به مسکن اختصاص دارد. با نگاهی به رشد تورم در چند سال اخیر، می‌بینیم که هیچ توجهی به سطح درآمد دهک‌های پایین نشده است. با وجود کاهش نجیبانه هزینه‌های ضروری از سوی کارگران، باز هم تأمین حداقل‌های زندگی همچون مسکن، درمان و خوراک دشوار شده است.

وی ادامه داد: هزینه مسکن یا به عبارتی ابرهزینه‌ای که در رتبه اول سبد معیشت قرار دارد، برای کسانی که از بد مسکنی رنج می‌برند دست‌کم ۷۰ درصد و برای کسانی که به دنبال مسکنی بدون محدودیت‌های بد مسکنی هستند حدود ۸۵ درصد سبد معیشت را در بر می‌گیرد. بد مسکنی به کسانی اطلاق می‌شود که عمدتاً در حاشیه شهر‌ها دارای مسکن شخصی یا مستأجر هستند، اما از لحاظ امکاناتی همچون آب، برق، گاز و بهداشت یا متراژ در محدودیت قرار دارند یا در مسکن‌های فرسوده و ازرده‌خارج زندگی می‌کنند. این در حالی است که بر اساس آمار‌های بین‌المللی، میانگین سهم مسکن در سبد خانوار‌ها ۱۸ تا ۲۰ درصد است که مقایسه آن با ایران اختلافی حداقل سه‌برابری را نشان می‌دهد./تسنیم