جنگ علیه ایران گردشگری جنوب خلیج فارس را زمین‌گیر کرد

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس طی سال‌های اخیر تلاش گسترده‌ای برای تبدیل شدن به قطب‌ جهانی گردشگری، حمل‌ونقل هوایی و خدمات داشته‌اند؛ با این حال تهاجم آمریکایی صهیونی به ایران رویاهای آن‌ها را بر باد داده است. 

بر اساس جدیدترین آمار سازمان جهانی گردشگری، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در سال ۲۰۲۵ حدود ۷۱ میلیون گردشگر بین‌المللی جذب کردند؛ رقمی که نسبت به سال قبل حدود ۰.۲ درصد افزایش داشت. اما با حمله آمریکا به ایران از ماه‌های ابتدایی ۲۰۲۶ روند ورود گردشگران به این کشورها وارد مسیر نزولی شد.

در نخستین ماه سال جاری میلادی، ورود گردشگران به منطقه جنوب خلیج فارس افت یک درصدی داشت اما در ماه فوریه که درگیری‌ها در منطقه آغاز شد، شاهد افت ۱۴ درصدی ورود گردشگران به این کشورها بودیم. با تشدید درگیری‌ها در ماه مارس ورود گردشگران به این کشورها ۴۸ درصد، در ماه آوریل ۵۵ درصد و در ماه مه ۳۰ درصد افت کرد.

در حالی ورود گردشگران به کشورهای عربی خلیج فارس در ۵ ماهه امسال ۳۸ درصد افت داشته که گردشگری در سطح جهان طی این مدت ۰.۸ درصد رشد داشته است. به عبارت دیگر، افت گردشگری کشورهای عربی خلیج فارس را نمی‌توان صرفا ناشی از کاهش عمومی تقاضای سفر در جهان دانست؛ چراکه در همان مقطع، بازار جهانی گردشگری همچنان در مسیر رشد قرار داشته است.

بررسی وضعیت کشورهای مختلف نیز شدت این شوک را نشان می‌دهد. بر اساس ارقام مورد استناد، ورود گردشگران به عمان حدود ۲۶ درصد و قطر حدود ۲۷ درصد کاهش در ماه‌های ژانویه تا مه ۲۰۲۶ داشته و عربستان نیز با افت حدود ۳۸ درصدی ورود گردشگران مواجه شده است. بازارهایی مانند دبی، ابوظبی و دوحه که وابستگی بالایی به مسافران بین‌المللی و سفرهای ترانزیتی دارند، پس از تشدید درگیری‌ها با افت قابل توجه تقاضا مواجه شدند؛ در مقابل، شهرهای مذهبی عربستان مقاومت بیشتری نشان داده‌اند.

جنگی که هزینه آن به متحدان آمریکا هم رسید

آنچه از این آمار می‌توان دریافت این است که هزینه جنگ برای اقتصاد منطقه فقط به ایران تحمیل نشده است. کشورهای عربی خلیج فارس که بخش قابل توجهی از راهبرد اقتصادی خود را بر ثبات، گردشگری و تبدیل شدن به هاب جهانی خدمات بنا کرده‌اند، با افزایش هزینه‌های اقتصادی مواجه شده اند.

در واقع، هرچه درگیری در منطقه طولانی‌تر شود، ریسک آن برای مدل اقتصادی کشورهای خلیج فارس بیشتر خواهد شد؛ مدلی که برای موفقیت به ثبات سیاسی، امنیت هوایی و دریایی و اعتماد گردشگران و سرمایه‌گذاران خارجی نیاز دارد.