قیمت مسکن در شمال تهران تیرماه ۱۴۰۵ + جدول

به گزارش اقتصاد معاصر؛ بازار مسکن تهران در سال‌های اخیر بار‌ها رکورد‌های قیمتی را پشت سر گذاشته، اما اکنون ورود آپارتمان‌های هزار تا ۲ هزار و ۲۵۰ میلیارد تومانی به فایل‌های فروش، نشان می‌دهد بازار املاک لوکس وارد مرحله‌ای کاملاً متفاوت شده است. بررسی فایل‌های منتشرشده در محله‌هایی مانند اقدسیه، فرمانیه، نیاوران، الهیه، زعفرانیه، دروس، ولنجک و سعادت‌آباد نشان می‌دهد ارزش برخی واحد‌های مسکونی از مرز هزار میلیارد تومان عبور کرده و در یک مورد به حدود ۲ هزار و ۲۵۰ میلیارد تومان رسیده است.

اگرچه فعالان بازار تأکید می‌کنند همه این فایل‌ها الزاماً با همین قیمت معامله نمی‌شوند، اما کارشناسان اقتصادی معتقدند همین قیمت‌های پیشنهادی نیز تصویری روشن از انتظارات تورمی در بازار ارائه می‌دهد. در واقع، بازار مسکن بیش از هر زمان دیگری به محلی برای حفظ ارزش سرمایه تبدیل شده و فاصله آن با بازار مصرف واقعی روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

بررسی‌های آماری نیز این تغییر را تأیید می‌کند. طی حدود یک دهه گذشته، قیمت مسکن در تهران بیش از ۲۰ برابر افزایش یافته، در حالی که رشد درآمد خانوار‌ها به‌مراتب کمتر بوده است. هم‌اکنون سهم هزینه مسکن در سبد خانوار‌های تهرانی در بسیاری از مناطق به بیش از ۵۰ تا ۶۰ درصد درآمد ماهانه رسیده و توان خرید خانه برای بخش بزرگی از طبقه متوسط عملاً از بین رفته است. نتیجه این روند، شکل‌گیری بازاری دوگانه است؛ بازاری که در یک سوی آن آپارتمان‌های چند هزار میلیارد تومانی قرار دارند و در سوی دیگر میلیون‌ها خانوار برای تأمین هزینه اجاره با دشواری روبه‌رو هستند.

مقایسه با لوکس‌های جهان 

نکته قابل‌توجه آن است که ارزش برخی از این آپارتمان‌های فوق‌لوکس، اکنون با املاک گران‌قیمت جهان قابل مقایسه شده است. در موناکو متوسط قیمت هر مترمربع واحد‌های لوکس بین ۵۵ تا ۶۵ هزار دلار، در هنگ‌کنگ حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار دلار، در لندن بین ۲۵ تا ۴۰ هزار دلار، در منهتن نیویورک حدود ۲۵ تا ۳۵ هزار دلار و در دبی بین ۱۵ تا ۲۵ هزار دلار برآورد می‌شود. با این حال کارشناسان تأکید می‌کنند تفاوت اصلی این بازار‌ها با ایران در سطح درآمد، ثبات اقتصادی، دسترسی به تسهیلات بانکی و قدرت خرید شهروندان است؛ موضوعی که باعث می‌شود مقایسه صرف قیمت‌ها، تصویری ناقص از واقعیت ارائه دهد.

رابطه کاهش ارزش پول و افزایش قیمت مسکن‌

 مهدی نیک‌سرشت، مشاور املاک منطقه یک ، معتقد است: «رسیدن قیمت برخی واحد‌های مسکونی به بیش از دو هزار میلیارد تومان، بیش از آنکه بیانگر افزایش ارزش ساختمان باشد، نتیجه کاهش مستمر ارزش پول ملی و انتقال نقدینگی به بازار دارایی‌هاست.»

 سارا فرهمند، پژوهشگر اقتصاد شهری، نیز می‌گوید: «بازار املاک فوق‌لوکس تقریباً از بازار مصرف جدا شده است. خریداران این واحد‌ها عمدتاً سرمایه‌گذاران هستند و نه متقاضیان واقعی مسکن.»

از نگاه  کامران رضوی، تحلیلگر بازار املاک، «حتی اگر بخشی از این قیمت‌ها جنبه تبلیغاتی داشته باشد، همین ارقام انتظارات تورمی را در کل بازار افزایش می‌دهد و بر قیمت سایر واحد‌ها نیز اثر روانی می‌گذارد.»

در همین حال،  آرش کیانی، دیگر مشاور املاک در منطقه دو ، هشدار می‌دهد: «تا زمانی که تورم کنترل نشود، بازار مسکن همچنان به عنوان سپر حفظ سرمایه عمل خواهد کرد و حتی رکود معاملات نیز مانع رشد اسمی قیمت‌ها نخواهد شد.»

لیلا شریفی، کارشناس سرمایه‌گذاری ملکی، نیز معتقد است: «در بازار‌های توسعه‌یافته، خرید خانه‌های چند میلیون دلاری با اتکا به درآمد‌های بالا، تسهیلات بلندمدت و اقتصاد باثبات انجام می‌شود، اما در ایران عمده این معاملات با سرمایه‌های نقدی صورت می‌گیرد و همین موضوع شکاف طبقاتی را عمیق‌تر می‌کند.»

به اعتقاد کارشناسان، تداوم این روند می‌تواند پیامد‌هایی همچون تشدید نابرابری، خروج سرمایه از بخش‌های مولد، کاهش نرخ خانه‌دار شدن، افزایش فشار بر بازار اجاره و عمیق‌تر شدن فاصله طبقاتی را به همراه داشته باشد. به همین دلیل، خانه‌های هزار میلیاردی تهران تنها یک رکورد قیمتی نیستند، بلکه نشانه‌ای از تغییر ماهیت بازار مسکن و بازتابی از چالش‌های ساختاری اقتصاد ایران به شمار می‌روند./برنا