افت جدی تولید صنایع با قطع مکرر برق

به گزارش اقتصاد معاصر؛ عبدالوهاب سهل‌آبادی، رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران،  با اشاره به مشکلات صنایع کشور، بزرگ‌ترین چالش حال حاضر واحدهای تولیدی را علاوه بر فشارهای اقتصادی، قطعی‌های مکرر برق دانست که به طور عملی نیمی از ظرفیت تولید کشور را از مدار خارج کرده است.

این فعال بخش خصوصی با انتقاد از کم‌توجهی برخی مسئولان نسبت به وضعیت کارگران گفت: «نباید تصور کرد که اگر کارگری اخراج نشده، مشکلی وجود ندارد. امروز بسیاری از کارگران با کارخانه‌هایی مواجه هستند که یا کاملاً تعطیل‌اند یا به صورت نیمه‌تعطیل فعالیت می‌کنند. این همان بیکاری پنهان است که خسارت بزرگی به اقتصاد وارد می‌کند. چگونه ممکن است کارگری زیر خط معیشت زندگی کند و در عین حال دولت مسئولیت‌پذیری نشان ندهد؟»

آرمان خالقی، دبیر خانه صنعت، معدن و تجارت، نیز در این نشست به موضوع قطعی برق پرداخت و توضیح داد: «امروز در بسیاری از شهرهای کشور، از ساعت 5 عصر تا 12 شب برق صنایع قطع می‌شود. این مسئله باعث شده واحدهایی که شیفت روزانه دارند، سه روز در هفته عملاً تعطیل باشند و با احتساب جمعه که تعطیل است، فقط دو تا سه روز کاری واقعی در هفته برایشان باقی بماند. صنایع فعال در شیفت شب نیز با افت شدید تولید مواجه‌اند. در نتیجه ظرفیت تولید در صنایع مختلف بین 30 تا 60 درصد کاهش یافته است.»

خالقی افزود: «وقتی تولید متوقف شود، واحد صنعتی قادر نیست تعهدات قراردادی خود را به موقع انجام دهد. مشتری انتظار دارد کالا سر موعد تحویل شود اما تولیدکننده نمی‌تواند این وعده را عملی کند.»

عضو پیشین هییت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران همچنین تاکید کرد: «در هیچ قراردادی قطعی برق به عنوان فورس ماژور دیده نشده است. حتی در زمان جنگ، ما درخواست کردیم شرایط جنگی در قوانین لحاظ شود، اما امروز که تولید به خاطر قطعی برق متوقف می‌شود، هیچ حمایت قانونی وجود ندارد.»

همچنین در ادامه رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت به موضوع «حق ترانزیت برق» نیز اشاره کرد و گفت: «از سال گذشته، هر واحد صنعتی موظف به پرداخت مبلغی تحت عنوان حق ترانزیت برق شده که بر اساس میزان مصرف یا دیماند محاسبه می‌شود. نکته جالب این است که شرکت‌های توزیع برق حتی وقتی برق به صنایع نمی‌دهند، این مبلغ را دریافت می‌کنند. یعنی واحدی که تعطیل است و تولیدی ندارد، باید هزینه‌ای بابت خدمتی که دریافت نکرده پرداخت کند. این وضعیت نشان‌دهنده نبود هماهنگی در وزارت نیروست.»

وی  تاکید کرد: «اگر امروز حساب کنیم، واحدی که باید شش روز کار کند ولی سه روز تعطیلی ناشی از قطعی برق دارد، حداقل 50 درصد افت تولید را تجربه می‌کند. حتی اگر تعطیلی به دو روز در هفته برسد، باز هم یک‌سوم ظرفیت تولید از بین می‌رود. در صنایع 24 ساعته مانند فولاد یا شیشه، این کاهش ظرفیت بیشتر است. این وضعیت نه تنها اقتصاد کشور را به بحران می‌کشاند بلکه کارگران، مشتریان و زنجیره تأمین را نیز به شدت آسیب‌پذیر می‌کند.»

خالقی در ادامه با تأکید بر اینکه این موضوع فراتر از یک مشکل فنی است و باید به عنوان یک بحران ملی دیده شود، گفت: «وقتی صنعت کار نمی‌کند، تعهدات مالی، بانکی، بیمه‌ای و گمرکی پابرجاست. همانند شرایط جنگی باید قوانین حمایتی وضع شود؛ بانک‌ها جریمه دیرکرد نگیرند، تأمین اجتماعی برای روزهای تعطیل فشار نیاورد و دولت راهکاری برای هزینه‌های گمرکی و مالیاتی ارائه دهد. در غیر این صورت، تعطیلی واحدهای صنعتی، بیکاری گسترده و از دست رفتن سرمایه ملی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.»